Alphabetische Auswahl nach AutorenAlphabetical order of AuthorsPor orden alfabético los Autor
QA. QUACQUARELLI, Inventio ed elocutio nella retorica cristiana antica: VetChr 9 (1972) 191-218. [Eloquentia] A. QUACQUARELLI, La croce e il drago nella simbolica patristica: SicGymn 29 (1976) 369-382. [Crux] A. QUACQUARELLI, La elocutio di S. Agostino nelle riflessioni di Cassiodoro: VetChr 25 (1988) 177-198 (Aug 25 (1985) 385-403). [Eloquentia] A. QUACQUARELLI, Fondamenti della retorica classica e cristiana: VetChr 25 (1988) 127-148. [Eloquentia] A. QUACQUARELLI, «Sapientia» ed «Eloquentia» nell’insegnamento e nella prosa di S. Agostino: Esegesi biblica e Patristica fra tardo antico ed altomedioevo (QVetChr 23), Bari 1991, 25-44 (Crescità dell’uomo nella catechesi dei Padri (Età Postnicena), Roma 1987, 165-182). [Eloquentia] A. QUACQUARELLI, Retorica Patristica e sue istituzioni interdisciplinari, Roma 1995. [Eloquentia] F. QUADLBAUER, Zur Nachwirkung und Wandlung des ciceronischen Rednerideals: Ars rhetorica antica e nuova, Genova 1983, 77-116. [Eloquentia] G. QUADRI, Il pensiero filosofico di s. Agostino. Con particolare riguardo al problema dell` errore, Firenze 1934. [Aequalitas; Error, falsitas] J. QUASTEN, Die Reform des Martyrerkultes durch Augustinus: ThGl 25 (1933) 318-331. [Cura mortuorum; Festa sanctorum et martyrum] J. QUASTEN, Ein Taufexorzismus bei Augustinus: REAug 2 (1956) 101-108. [Catechumenus; Exorcismus] J. QUASTEN, Musik und Gesang in den Kulten der heidnischen Antike und christlichen Frühzeit, Münster 21973. [Cantatio, canticum, cantus; Cura mortuorum] G. QUELL/G. BERTRAM/G. STÄHLIN/W. GRUNDMANN, ¡martánw, ¡márthma, ¡martía: ThWNT 1 (1933) 267-320. [Delictum] C.H. QUILLEN, Consentius as a Reader of Augustine’s Confessions: REAug 37 (1991) 87-109. [Epistulae Ep. 11*sq.] B. QUINOT, L’influence de l’Epître aux Hébreux dans la notion augustinienne du vrai sacrifice: REAug 8 (1962) 129-168. [Canon scripturarum; Christus] B. QUINOT, L’influence de l’Epître aux Hébreux dans les œuvres principales de saint Augustin, Paris 1962. [Canon scripturarum] B. QUINOT, Saint Augustin et le recours au bras séculier: BA 30 (1967) 799-803. [Correptio, corripere] B. QUINOT, Le Christ seul et véritable prêtre: BA 30 (1967) 781-783. [Christus] B. QUINOT, La «disciplina ecclesiastica»: BA 30 (1967) 808-810. [Disciplina; Disciplina christiana (De-)] B. QUINOT, Les donatistes sont-ils catholiques?: BA 30 (1967) 785-789. [Catholicus, -a; Ecclesia] B. QUINOT, Eccli., XXXIV, 25 (Sept. XXXI, 30): BA 30 (1967) 753-755. [Epistulam Donati heretici (Contra-)] B. QUINOT, Fidelis et perfidus, deux mots-clés de la controverse: BA 30 (1967) 751-753. [Fidelis] B. QUINOT, Introduction générale: BA 30 (1967) 7-128. [Catholicos fratres (Ad -)] B. QUINOT, Marculus et Donatus, martyrs donatistes: BA 30 (1967) 771-773. [Donatus] B. QUINOT, Petilianus et la succession épiscopale à Constantine et à Rome: BA 30 (1967) 794-796. [Episcopus (episcopatus)] G. QUISPEL, Mani. The Apostle of Jesus Christ: Epektasis. Mélanges patristiques offerts à Jean Daniélou, Paris 1972, 667-672. [Apostolus (apostolatus)] G. QUISPEL, Saint Augustin et l’Evangile selon Thomas: Mélanges d’histoire des religions offerts à H.-C. Puech, Paris 1974, 375-378. [Apocrypha] Quoduultdeus 5: PAC 947-949. [Epiphanius]
|